X
تبلیغات
گیور - متن نوحه سینه زنی

گیور

نگین سبز کویر

متن سینه زنی سنگین شهادت امام حسین علیه السلام

زچه رو نظر نداری تو به حال زار زینب

بنگر به روی نیلی و دل فكار زینب

چه كنم كه جز تو نبود همه آرزوی این دل

تو ببین كه رفته برباد همه برگ و بار زینب

تو كه شاه كبریایی تو كه گره گشایی

نظری نما كه افتاده گره به كار زینب

چه كنم كه بعد عمری شده هجران قسمت من

چه كنم كه رسم عشاق  و شده نثار زینب

به پیادگان تو رحمی بنما كه قدرتم نیست

برسم به پای نیزه مه شه سوار زینب

به كدام  و سو برم ناله ی خود ز درد غربت

كه نما یك محرمی در بر و در كنار زینب

چه شده به روی ماهت كه حنا گرفته این سان

شده گیسوی تو لیل و رخ تو نهار زینب

به صف بلا ببینم همه با خویش و پرپر

كه خزان زده به باغ گل نو بهار زینب

تو كه روی نی نشستی و دو چشم خویش بستی

بدرخش بر دل من  مه شام تار زینب

چو پی سرت دویدم همه جا طی منازل

دف و چنگ و سنگ و بودو دل پر شرار زینب

همه عالمی فدای همه عشق و خاك پایت

كه تویی امید و عشق ثمر و نگار زینب

چو به بزم می شدم جا همه جا سیاه می شد

چه رسد كه خیزران بود و لب تو یار زینب

كه شكسته از تو دندان كه برم به آن لبانت

تو مگر خبر نداری زدلم قرار زینب

ز بد حوادث افتاد گذرم به شام عیش

به سر كوچه و بازار فتاد گذار زینب

زبدی و جور دشمن شده خواهر تو حیران

چه كنم كه این خرابه شده چون دیار زینب

همه غصه ها شنیدی و شنو تو حرف آخر

شده ما رایت الا تو حسین شعار زینب
یک سال و نیم بعد تو سالار تشنه لب


یک سال و نیم بعد تو سوخت جان زینبت

شانه نخورده موی پریشان زینبت

یک سال و نیم گریه برای تو کرده ام

با عالمی که غرق عزای تو کرده ام

یک سال و نیم ناله زدم ای حسین من

یاد قدیم ناله زدم ای حسین من

یک سال و نیم خنده به زینب شده حرام

جز نام دوست نشنود از من کسی کلام

یک سال و نیم روضه گودال خوانده ام

از دست و پای زخمی اطفال خوانده ام

یک سال و نیم یاد گلوی تو بوده ام

وقت نماز محو وضوی تو بوده ام

یک سال و نیم یاد لبت از دلم نرفت

یاد نماز نیمه شبت از دلم نرفت

یک سال و نیم بعد تو سینه زدم حسین

آتش به جان اهل مدینه زدم حسین

یک سال و نیم بعد تو فریاد می زدم

در مسجدالنبی ز دلم داد می زدم

یک سال و نیم با پدر خسته گفته ام

از محمل برهنه و کف بسته گفته ام

یک سال و نیم با حسن از کوچه گفته ام

یک کوچه نه از غم صد کوچه گفته ام

یک سال و نیم نیمه شب بهر مادرم

گفتم حکایت سم اسبان و پیکرت

یک سال و نیم بعد تو خوابم نبرده است

زینب طعام سیر پس از تو نخورده است

یک سال و نیم زینب تو بود و زمزمه

خجلت ز روی مادر سردار علقمه

یک سال و نیم  ناله ام البنین حسین

می زد مرا کنار بقیع بر زمین حسین

یک سال و نیم پیرهنت اشک من گرفت

شیب الخضیب اشک تنت از من گرفت

یک سال ونیم فکر سرت روی نیزه ها

یک لحظه ام نکرد برادر مرا رها

یک سال و نیم یاد سرت در میان تشت

از قلب پاره پاره خواهر جدا نگشت

یک سال و نیم زینب تو بود و اضطراب

یک خاطره است کشته مرا مجلس شراب


هر جا که می روم ز غمت دیده پر نم است

هر جا که می روم ز غمت دیده پر نم است

هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است

یک لحظه بی محبت تو کی کشم نفس

دنیای بی حسین برایم جهنم است

عمری گریستم که موظف به گریه ام

گر نه فلک بگریه شود باز هم کم است

در مکتب تو بحث سیاه و سفید نیست

نام تو افتخار خداوند عالم است

شرح غلام ترک تو متن کتاب هاست

یک موی به قیمت صد جام و صد جم است

مریم که در کتاب خدا ذکر نام اوست

یک زینب تو اسوه و استاد مریم است

انگشتری که هست در انگشت مصطفی

بی شهد نام نامی تو نقش خاتم است

یک کشتی نجات به امت دهد نجات

فرمایش نبی است حدیث مسلم است

سنی هم اعتراف نموده به آن حدیث

حکم تو یا حسین ز هر حکم محکم است

در روز حشر عفو تو عفو عمومی است

از یک کنار حکم نمیایی که در هم است

گفتم به دل که این همه دلواپسی چرا

عشق حسین برای شفاعت فراهم است

اوضاع روزگار اگر نا منظم است

ای ناظم الامور تو کارت منظم است

اشکی که در عزای تو جاری شود ز چشم

سوگند می خورم که ز مجرای زمزم است

زخمیست زخم عشق که گویند و بی دواست

اما نگاه مرحمت دوست مرحم است

یک یا حسین گفتن من رمز آبروست

نام حسین ترجمه اسم اعظم است


سوی شامم می برند

سوی شامم می برند این کوفیان با شور و شین

ای زمین کربلا جان تو و جان حسین

آه و واویلا

ای زمین کربلا بودیم و ما مهمان تو

نه دمی خوردیم آب نه جویی از نان تو

ای زمین من روی به سوی شام ویران می روم

جان من اینجاست من با جسم بی جان می روم

آفتابش ای زمین روز بس سوزان بود

جسم مجروح حسینم روی تو عریان بود

کاش در این دم بدی یک سایه بر این آفتاب

تا نسوزد جسم عریان حسینم ز آفتاب

آه و واویلا

پیکرش آغشته در خون است تو بر خاکش مکن

چون نسیم آید به زیر خاک و خاکاشش نکن

این تن صد پاره اش افتاده بر زمین

طاقت جور و جفا دیگر ندارد بیش از این

پاشو رفتی ای زمین امشب حسین تنها بود

نی غلط گفتم که امشب ساربان اینجا بود

آه و واویلا

ای زمین باشد حسینم عین اکبر نور عین

نور عینم را جدا نگذار و بسازند از حسین

غنچه نشکفته مذار کس خارش کنند

خفته اصغر کس نباید از خوابش بیدارش کند

پیکر عباس مجروح است و زخمش بی حساب

حیف این گل می شود پزمان میان آفتاب

می برم من نو عروس خسته نا شاد را

کن تو رنگین ای زمین از خون کف داماد را

آه و واویلا


غنچه ی خوشبو(حضرت علی اصغر)

یا رب این غنچه ی خوشبو که سپردی به منش

وای اگر خار بروید به کنار چمنش

طفلم امروز زبانش به سخن وا شده است

مثل هر کودک دیگر آب بابا سخنش

اکبرم رفت و سپس اشک به چشمم خشکید

ای خدا اشک بده تا بچکانم دهنش

وسط دشت چرا آمده ای ماهیگیر

ماهی سرخ مرا لرزه نشانی به تنش

تیر تو پیکر عباس به آن روز انداخت

اینکه اندازه ی تیر است تمام بدنش

پیر شد کودک شش ماهه ام از درد عطش

همه دیدند که قنداغه ی او شد کفنش

علی لای لای علی

خوشبوترین گلاب در این کربلا منم

شیواترین نوا در این نینوا منم

با خون نوشته زیر گلویم کلیم عشق

باب الحوائج حرم مصطفی منم

با دست کوچکم گره ها باز می شود

مردم علی اصغر مشکل گشا منم

نامم علی اصغر و در کشتی حسین

هم بادبان و لنگر هم نا خدا منم

این دستهای کوچک من دست حیدری است

شش ماهه ای که کشته بی صدا منم


بر دست مزن پر

بر دست مزن پر                                                                  جانم علی اصغر

در پیش چشم بابا                                                            جانم علی اصغر

گشتی چو غنچه پرپر                                                        جانم علی اصغر

پر خون شده گلویت                                                          جانم علی اصغر

از چهره نکویت                                                                  جانم علی اصغر

در خون شدی شناور                                                          جانم علی اصغر

ما در به قلب خسته                                                         جانم علی اصغر

در ماتمت نشسته                                                           جانم علی اصغر

در راه عشق حیدر                                                            جانم علی اصغر

گردیده حنجر تو                                                               جانم علی اصغر

اندوه مادر تو                                                                    جانم علی اصغر

قنداقه و سر تو                                                                 جانم علی اصغر

پر خون شده سراسر                                                         جانم علی اصغر

پر می کشی  تو ای یار                                                     جانم علی اصغر

دیگر به سوی دلدار                                                          جانم علی اصغر

با یاد درب و دیوار                                                              جانم علی اصغر

بیاد مادر من                                                                    جانم علی اصغر

ای گــــــــــل پـــــــــرپــــــــــر

ای گــــــــــل پـــــــــرپــــــــــر، علی اکبر

سخن بگو بـــــــــــا پدرت این دم آخر (2)

رنگــــــــــــــم پــــــــــــــــریده، قدّم خمیده

در پیـــــــش چشمم شد علی صد پاره پیکر

یــــــــــــــا وَلَدی یا ولدی دیدۀ خود باز کن

تبسمی، تکلـــــــــــــــــــمی با پدر آغاز کن

من پـــــــــــدر پیر تواَم بمن سخن ساز کن

خنـــــــــدۀ دشمـــن، ســــــــــــوزد دل من

سخن بگــــــــــو بـــــــــا پدرت این دم آخر

سخن بگــــو بــــــا پـــــــــدرت این دم آخر

ایکــــــــــه توئی اَشبهه مردم به رسول خدا

ایکــــــــــه بزیر تیغ کین زدی پدر را صدا

چـــــــــرا کنون نمیکـــنی حق سخن را ادا

ای گــــــــــــــــــل زهرا، از خاک صحرا

سخن بگــــــــــــــــــو با پدرت این دم آخر

سخن بگـــــــــــــــــو با پدرت این دم آخر

داغ تو تا ابـــــــــد بود بر جگرم ای علی

بعد تو مـــنهم به جنان راه سپرم ای علی

ای پــــــسرم ای پسرم ای پسرم ای علی

بـــــــــــا روی گلگون، غلطیده در خون

سخن بگو بــــــــــــا پدرت ایـــن دم آخر

سخــن بـــــــگو بــــــا پدرت این دم آخر

چـه شد که مانده از سخن زبان گویای تو

چرا به خون شسته شده روی دل آرای تو

چرا شده نقش زمین قامت رعـــــــــنای تو

قســـــــــــــم بــــــــــه قرآن، دلم مسوزان

سخن بگـــــــــــــــــو با پدرت این دم آخر

سخن بگـــــــــــــــــو با پدرت این دم آخر

 


ای نو ثمرم اکبـــر

ای نو ثمرم اکبـــر (2) رعنا پسرم اکبر (2)

از داغ فراق تـو (2) خونین جگرم اکبر (2)

ای گـــــــــــوهر عمر من، بُردند تو را یغما

کی زنده توانم ماند، من بعد تــو در دنیا (2)

ای آینـــــــــــــــۀ رویِ جـــــــــــدّ متعال من

بـــــــــــــرخیز و نظر بنما، بابا تو بحال من

ای آئینـــــــــــــــــــــــــه روی جد متعال من

بــــــــرخیز و نظـــــر بنما، بابا تو بحال من

از پـــــــــــــا که بیافتادی، ای تازه نهال من

تـــــاریک شـــده عالم، پیش نظرم اکبر (2)

داغ تــــــو علی اکبر(2) بنموده به دل تائثیر

انـــــدر سر نعش تو، گردیده ام از جان سیر

چون قامت رعنایت، صد پاره شد از شمشیر

نعشت بسوی خیمــــــــه، من چون ببرم اکبر

با یاد قد سروَت، بین قـــــــــــامت چون دارم

رفته ز دلم آرام، بشکسته پـــــــــــــــر و بالم

از داغ تـــــــــو می سوزم، با یاد تو می نالم

جسم تو بخـــون پیش، چشمان ترم اکبر (2)

 


نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آبان 1391ساعت 16:25 توسط گیوری های مشهد|


آخرين مطالب
» متن نوحه سینه زنی
» ماه محرم

Design By : Pichak